Te grote schildklier

Te grote schildklier

Een te grote schildklier wordt ook wel krop, goiter of struma genoemd. We zien dit veel vaker bij vrouwen dan bij mannen. Een goiter is zichtbaar doordat er een zwelling verschijnt vooraan in de hals. Een dergelijke zwelling kan vrij beperkt zijn, maar ook erg uitgesproken. Soms is de schildklier zodanig groot dat er compressie optreedt op de omliggende structuren waardoor men moeilijker kan ademen, slikken en praten (heesheid).

De grootte van de schildklier staat los van de schildklierfunctie. Je kan een te grote schildklier hebben die te snel, te traag of normaal werkt.

 

Soorten goiters

Wanneer we spreken van een te grote schildklier onderscheiden we drie soorten:

  • Diffuse goiter: dit is vaak een auto-immuun gemedieerd fenomeen
  • Multinodulaire goiter: dit zien we vaak bij oudere patiënten
  • Solitaire schildkliernodule: 1 schildklierknobbel kan soms zodanig groot worden dat dit hinder geeft

 

Diagnose

De diagnose van een struma of goiter wordt vaak gesteld door palpatie, de dokter voelt dan met de handen aan de hals van de patiënt. Op die manier krijgt de arts een idee van de grootte van de schildklier. Door middel van echografie kan met meer precisie een beeld gevormd worden van de schildklier, alsook van de eventuele knobbels in de schildklier. Soms is het nodig om een scanner te verrichten, zeker wanneer de schildklier erg groot is of indien de schildklier zich deels onder het borstbeen bevindt.

 

Behandeling
  • De behandeling hangt af van de grootte van de schildklier, het soort goiter en de klachten en wensen van de patiënt
  • In sommige gevallen is het mogelijk om radioacief jodium toe te passen om de schildklier te verkleinen
  • Soms moet er chirurgisch ingegrepen worden om de schildklier deels of in zijn geheel te verwijderen.
  • Vroeger werden patiënten met een krop behandeld met thyroxine in de hoop dat de schildklier niet zou vergroten en eventueel in grootte zou afnemen. Thans is dit echter een gecontesteerde behandeling.