Te snelle schildklier

Te snelle schildklier – Hyperthyroïdie

Hyperthyroïdie is de benaming van een te snel werkende schildklier. De schildklier maakt in zo’n geval te veel schildklierhormonen aan waardoor er klachten kunnen optreden van hartkloppingen, zweten, beven, vermagering, diarree, enz.

Hyperthyroïdie
Hyperthyroïdie

 

Oorzaken van een snelle schildklier

  • De ziekte van Graves-Basedow: dit is een auto-immuunaandoening waarbij de schildklier wordt gestimuleerd door het immuunsysteem. De ziekte van Graves kan ook een weerslag hebben op de ogen, we spreken dan van Graves oftalmopathie
  • Multinodulaire toxische krop: hierbij is de schildklier nodulair omgevormd (veel schildklierknobbels) en produceert de schildklier autonoom schildklierhormoon. De schildklier onttrekt zich dus aan de controle van hogerhand (TSH)
  • Toxische nodule: hierbij bevat de schildklier een knobbeltje dat op eigen houtje te veel schildklierhormoon aanmaakt
  • Centrale hyperthyroïdie is een zeldzame aandoening waarbij er een gezwel in de hypofyse te veel TSH aanmaakt waardoor de schildklier overmatig gestimuleerd wordt
  • Hashitoxicose: dit is de beginfase van Hashimoto waarbij schildkliercellen worden vernietigd en schildklierhormoon in de bloedbaan terecht komt
  • Struma ovarii: erg zeldzaam
  • Gestationele hyperthyroïdie (zie schildklier tijdens de zwangerschap)
  • Jodium bevattende farmaca: amiodarone, jodiumcontrast, enz.

Symptomen en tekens van een te snelle schildklier

Opgejaagdheid, nervositeit
Angst
Zweten, klamme huid
Beven
Gewichtsverlies ondanks goede eetlust
Hartkloppingen
Hartritmestoornissen
Niet tegen warmte kunnen
Vermoeidheid
Slaapstoornissen
Osteoporose indien langdurige hyperthyroïdie
Uitpuilende ogen
Spierzwakte
Platte stoelgang, diarree
Haarverlies, loszittende nagels

Behandeling snelle schildklier

De behandeling van een te snel werkende schildklier is uiteraard afhankelijk van de oorzaak en zal individueel bepaald worden. Voor de diagnose wordt beroep gedaan op een bloedafname, echografie en schintigrafie. Hiermee wordt meer informatie verkregen over de onderliggende oorzaak en de ernst van de hyperthyroïdie.

Geneesmiddelen die klassiek gebruikt worden bij een overactieve schildklier zijn betablokkers en schildklierrremmers (Strumazol en propylthiouracil). Ook radioactief jodium en chirurgie kunnen aangewend worden in bepaalde gevallen. Ook worden vaak beta-blokkers voorgeschreven om de klachten snel onder controle te krijgen. Opvolging door een endocrinoloog is aangewezen om de schildklierfunctie correct op te volgen.

 

 

Hyperthyroïdie in het echte leven:

 

©All rights reserved